woensdag 30 november 2011

EXPOSITIE: KUARTET PEMBUNUHAN POLITIK INTERNASIONAL

Alweer ruim twee maanden in Indonesie en nog steeds geen tijd of goesting gehad om een nieuwe bijdrage te leveren voor mijn blog. Altijd was er wel wat te doen of had ik niets interessants te melden.
Nu heb ik er een middag de tijd voor vrij gemaakt en ik heb zeker wat te melden.


Morgenavond vindt namelijk de opening plaats van mijn solo-expositie "Kuartet Pembunuhan Politik Internasional" in Galeri Foto Jurnalistik Antara, de galerie van het nationale (foto) persbureau Antara.
Het is een Indonesische versie van het "Groot Mondiaal Politieke Moorden Kwartetspel"dat ik maakte voor de expositie Democracy in Action in het atrium van het stadhuis van Den Haag in september 2009. Toen werd het als uniek kwartetspel ge-exposeerd in een kleine vitrinekast, rond het zwarte lijkkistje dat ik maakte waarin het spel bewaard wordt.

Het aanpassen aan de situatie in Indonesië, het vertalen van de teksten en het zoeken naar foto’s van nieuwkomers, etc. nam veel tijd in beslag. In verband met deadlines was er een week bij dat ik van ’s ochtends 6 tot ’s avonds 10 aan het werk was. Aan het eind van de week duizelde het voor mijn ogen.


Pagina uit de catalogus
Speciaal voor deze expositie is het hele kwartetspel omgewerkt en geactualiseerd: nieuw met stip: Moammar Khaddafy als Afrikaans Regeringsleider en Osama Bin Laden als Icoon. Verder vele andere veranderingen en Indonesische toevoegingen bij Revolutionairen: Tan Malaka en in het kwartet van Mensenrechtenactivisten: Munir. Geheel nieuw zijn twee volledig Indonesische kwartetten: kopstukken van afscheidingsorganisaties en van slachtoffers van de reformasi in Indonesia in 1998. Deze vervangen twee Nederlandse kwartetten.

Het is een mooi kwartet geworden. Ik ben er erg trots op!






Voor en achterkant speelkaart

In verband met copyrights op de foto’s zijn de foto’s bewerkt tot grafisch/posterachtige beelden. Wat dit kunstwerk interessant maakt voor mij is dat het zeer dynamisch is. Het leeft! Iedere keer dat ik het mag exposeren is het actueel en tijdloos. In ieder land waar ik het mogelijk nog kan exposeren wordt het aangepast aan de lokale omstandigheden en geschiedenis. Zo leer ik zelf iedere keer ook weer. Nieuw is dat er deze keer een catalogus van de expositie is gemaakt. Een echt speelbaar kwartetspel met daarbij een boekje met achtergrondgegevens over de vermoorden. Dat koste dus echt veel tijd en moeite. Eerst alle informatie verzamelen en vervolgens in het Indonesisch een korte beschrijving ervan maken. Maar het is er nu en hoeft bij volgende edities alleen maar te worden vertaald. Het is zeer bruikbaar educatief gereedschap geworden. Mocht het goed verkopen dan volgt er zeker een nieuwe oplage.


Om al het drukwerk (16 kwartetten en 8 kopstukken daaruit op groot posterformaat (A0) + kwartetspel in oplage van 500 stuks + uitnodingingen + affiches) zo goed mogelijk verzorgd te hebben voor de opening, is die een week uitgesteld naar 2 december.  Ook dat heeft me voordeel opgeleverd. Was het in eerste instantie de bedoeling 2 weken lang te exposeren, nu wordt het kwartet 3 weken lang ge-exposeerd t/m 23 december, als afsluiter van het jaar.


Uitnodiging expositie en discussie op 10 december

In aansluiting op de expositie heeft Antara op 10 december, de internationale dag van de mensenrechten een discussie georganiseerd, waaraan o.a. de vice-voorzitter van de Nationale Commisie Mensenrechten zal deelnemen en op 17 december geef ik een 'guided tour' , een persoonlijke rondleiding, waarbij ik meer uitleg kan geven over de totstandkoming van en de gedachte achter het kwartet.
De expositie is een co-productie van Antara en Rumah Kahanan (Huis der Omstandigheden), de kunstenaarscommuniteit van overleden vriend, componist, drummer, percussionist Innisisri. Prita, voormalig manager en producente van Innisisri en ik zijn bezig de fysieke erfenis,  zijn idealen en muzikale erfenis voort te zetten middels een productiehuis in zowel Indonesia alsook in Nederland. Een culturele brug die zich zal bezig gaan houden met culturele diplomatie en uitwisseling. Op de opening zal ook de band SpooR StaRs optreden. Deze band, waarvan Tata, Prita's zoon de drummer is, is een van de projecten die Rumah Kahanan onder hoede heeft.
Het eerste officiele optreden van SpooR StaRs vond plaats eind september in Kaliurang, bij Yogyakarta in het kader van het Asia Tri Festival, waarvan Innisisri een van de oprichters was. De dag na mijn aankomst in Indonesie zat ik derhalve al weer in het vliegtuig naar Yogya om daar alles met Prita voor te bereiden.


Foto: Ceasar M. Valavil

Foto Ceasar M. Valavil

Foto: Ceasar M. Valavil

 SpooR StaRs had de eer om dit tweedaagse festival met voornamelijk dansvoorstellingen uit Korea, Japan en Indonesie af te sluiten. Het is een emotionele en succesvolle entree geworden.
Een andere grote gebeurtenis die de agenda van de afgelopen twee maanden vulde was het huwelijk en met name de voorberereiedingen daarvan, van Prita's oudste zoon Oppy en zijn verloofde Evie.
Ook de organisatie daarvan was een enorme klus. Ik ben echt helemaal opgenomen in de familie en ben bij alle ceremoniële en feestelijkheden aanwezig en betrokken geweest. Heb uitnodigingen van cellofaan voorzien, souvenirtjes voorzien van bedankje (een groot deel van de 500), heb mede een vloer gelegd als stratenmaker, 50 Indonesische brikandel (soort gehaktbaltjes) gedraaid en was hoofd van de documentatie J



Vrijdagmiddag werd de a.s. bruidegom, naar Javaanse gewoonte, gewassen en werden waswater en een paar plukjes haar overgedragen aan vertegenwoordigers van de a.s. bruid. Vrijdagavond was er een ceremonie bij de bruid: overdracht van geschenken van de familie van de bruidegom: van lingerie tot bad- en schoonheidsproducten, van high heels schoenen tot een bijbel, rozenkrans, kaarsen e.a. In totaal 11 prachtig gevulde dozen met een waarde van enkele honderden euro’s die door broers en aanverwanten van de bruidegom aan de bruid worden aangeboden.  


Op vrijwel hetzelfde moment werd bij de bruidegom een mis gehouden, alles uiteraard gepaard gaande met maaltijden.



Zaterdag was de kerkelijke inzegening en sluiting van het burgerlijk huwelijk tijdens een gezamenlijke mis/ceremonie. 's Ochtends om 4.30 uur werden we uit bed getrommeld om ons traditioneel Javaans te kleden. Bij de vrouwen in het gezelschap gaat dat gepaard met een zeer uitgebreide make-up. Na de kerkelijke inzegening en de inschrijving bij de kerk en burgelijke stand (beiden vonden plaats in de kerk, want een civiel huwelijk zoals in Nederland kennen ze in Indonesie niet meer). Daarna receptie bij de bruid thuis met alle nodige traditionele ceremoniën.


Zondag was het de taak en eer voor de familie van de bruidegom om gasten te ontvangen. Prita en haar familie hadden een geweldige tuinparty georganiseerd in Kalimulya voor vrienden, collegae van Oppy, zakenrelaties en familie. Het 150 jaar oude traditioneel Javaans huis, Rumah Kahanan van overleden vriend Innisisri ligt in een prachtige tuin: Prita’s grootste hobby. Geen bloemen maar een planten-, struiken- en bomentuin met vruchten en bloemen als het seizoen is.   Dit huis is tevens een werk/verblijfplaats voor mij. Ik ben de enige semi permanente bewoner. De (muziek)studio onder het huis is in gebruik als repetitieruimte voor SpooR StaRs.  Ik schat dat er ruim 500 gasten zijn geweest. Natuurlijk allemaal uitgebreid voorzien van eten en drinken. Er was een es-putar ijsstalletje, Bakso en uitgebreid buffet. En uiteraard, het kan niet anders in Rumah Kahanan, was er live muziek.






Het kunnen bijwonen van zo’n huwelijk, vrijwel van A tot Z is een soort hedendaagse antropologie. Alle spanning, irritatie, voorbereidingen voor het huwelijk heb ik van dichtbij meegemaakt en uiteraard op foto vastgelegd. Voornamelijk het huwelijk achter de schermen. Op de openbare momenten waren officiele fotografen actief.

Tijdens de huwelijkinzegening op zaterdag in de kerk was ik als deel van de familie gekleed in ‘pakaian beskap’, van het Nederlandse ‘beschaafd’. In dit geval in volledig traditionele Javaanse outfit: een beschaafd jasje (zie de NL invloed) met daaronder een kain, een gebatikte doek die als sarong wordt geknoopt. Op de rug een Javaanse keris.
Een grote eer en erkenning!
Salam en tot een volgend bericht, Arjan.