donderdag 25 september 2014

ONDERWEG MET DE FAMILIE

Eyang en Wil in mijn Bling Bling Becak

Ik heb te lang niets van me laten horen.
Had ik me voorgenomen om kortere bijdragen te gaan maken en regelmatiger, is me het me toch niet gelukt dit te doen. De afgelopen maanden waren dan ook gevuld met allerelei bezigheden en op de momenten dat er vrije tijd was om te schrijven is het er niet van gekomen. Te moe, geen zin, geen inspriratie, een hoofd vol met andere zaken. Vandaar.

Nu dus toch een beetje vertellen wat me allemaal bezig heeft gehouden de afgelopen maanden.

De twee weken na mijn laatste bijdrage ben ik, naast alle andere bezigheden, druk aan het regelen geweest voor een tour door West en Midden Java, die ik georganiseerd heb voor mijn familie. Voor het eerst sinds ik in Indonesie kom, heb ik zo'n grote groep familieleden op bezoek gehad. De kinderen van mijn jongste zus zijn afgelopen lente geslaagd voor hun middelbare school en dit leek het juiste moment om nog een verre reis met ze te maken. Mijn oudere zus en haar man vonden het ook een goede gelegenheid om te gaan. Hun zoon Timo is inmiddels al 3 keer in Indonesie geweest en hun nieuwsgierigheid was inmiddels meer dan gewekt.  En uiteindelijk sloot ook mijn moeder zich aan.  Voor haar was het een tweede bezoek. Precies 25 jaar geleden hebben mijn vader en moeder deelgenomen aan een kunst- en cultuurtour over Java en Bali die ons bedrijf TAP toen organiseerde en begeleidde. Zo ontstond er ineens een groepje van 7 familieleden die op bezoek kwamen.
En om met een groep van 8 personen rond te reizen moeten er toch allerlei dingen geregeld worden. Een reis uitstippelen, een bus regelen, hotelreserveringen maken en binnenlandse vluchten boeken want reizen vlak voor en op het suikerfeest is vanwege het "Pulang Kampung" naar huis keren na de islamitische vasten in Indonesie geen kleinigheid.

Keluarga besar

Aan een Indonesisch Nasi Goreng ontbijt

De kennismaking met Indonesie begon met een kennismaking met mijn familie en vrienden hier in Depok.
Samen de vasten gebroken met een heerlijke maaltijd en verder met wat muziek en de eerste reflexie massages.

Historisch museum Jakarta

Een paar dagen lang is Rumah Kahanan onze basis geweest, van waaruit we uitstapjes naar Bogor en Jakarta hebben gemaakt.

In 's Lands Plantentuin, Bogor

Het was bijna 40 jaar geleden dat we voor het laatst met zoveel familie samen langer dan een paar dagen bij elkaar waren. Veertien dagen samen op pad. Veel gelachen, veel gezien, veel gedaan, lekker gegeten en gedronken, een enkele keer alleen, soms in kleine groepjes, maar meestal samen. Een heel speciale ervaring.

Na een paar dagen geaclimatiseerd te hebben, zijn we met de bus op pad gegaan richting Bandung.
Eerst een nachtje in Cikole, ten Noorden van Bandung, tussen de bijna Nederlandse groententuinen.
Midden in de nacht de wedstrijd van Oranje kijken. De volgende dag bezoek aan de Tangkuban Prahu vulkaan en Bandung, onderweg in de bus een beetje bijslapen.

Gewonnen van Equador....

Wil voor "haar" kamer in het Savoy Homann hotel in Bandung waar ze samen met mijn vader sliep in 1989. 

Vervolgens twee dagen op de Malabar theeplantage, ten zuiden van Bandung, waar een deel van het beroemde boek "Heren van de thee" van Hella Haasse zich afspeelt.

Malabar Theeonderneming, Preanger

Na bezoek aan steden en verblijf in de bergen was het tijd voor afwisseling van landschap.  De volgende stop in Pangandaran voor een paar dagen zand, strand, surfen en wandelen. Daarnaast tochtjes in de omgeving, bezoek aan dessa's en aan huisindustrie: wayang golek, kopra, kroepoek en tempe.
En samen "tubing", een tochtje per binnenband over een riviertje door een prachtige omgeving. Een hele ervaring, voor mij een eerste keer, voor de anderen ook. Wat het meer dan speciaal maakte, was dat mijn inmiddels 86 jarige moeder de stoute schoenen, een zwemvest en een helm opzette en mee de rivier op ging. Allemaal in het Oranje. Tegenvaller was de verloren halve finale van Oranje tegen Argentinie diezelfde nacht :-(

Tubing 


Bezoek aan dessa's

Het strand van Pangandaran

West Java werd verlaten voor een tocht naar Midden Java. Eerst naar Wonosobo , het vertrekpunt voor een bezoek aan het Diengplateau en later door naar Yogyakarta waar na een paar drukke dagen onze wegen zich splitsten. Mijn zussen en de jeugd naar Bali en mijn moeder en ik terug naar Depok.

Twee onvergetelijke weken samen met de familie, genieten van land en volk. Bezoeken aan het platteland en aan steden, aan musea en tempels, handwerkplaatsen en huisinsustrie, wandelingen in de natuur en door de malls of traditionele markten, gezwommen en voorstellingen gezien en nog veel meer. Het enige minpunt was dat mijn neef Steven, een week lang ziek is geweest en daardoor een aantal activiteiten heeft moeten missen.
Maar hij heeft beloofd terug te komen. Daar houd ik hem aan.
Hieronder een impressie van de verschillende plaatsen waar we zijn geweest en de dingen die we hebben gedaan.

Wonosobo

Diengplateau in de vroege ochtend... altijd magisch mooi!

Steven en mijn moeder op de Borobudur. Wat een van de hoogtepunten van zijn reis had moeten zijn, viel in het water omdat hij te slap was om het te bezichtigen. Verder dan de eerste omgang kwam hij niet :-( 

Ficky was onze gids in Yogya en we bezochten zijn Bengkel Mime Theatre en werden verrast op een mooie voorstelling.

Pasar Beringharjo, de traditionele markt van Yogya.

En Ambarukmo Plaza, de moderne markt 

In Taman sari, het waterkasteel. Steven is er na een bezoek aan de dokter weer  helemaal bij.

Ramayana Ballet @ Prambanan

Afscheidsdiner en avond bij de Prambanan tempels.

Na  twee weken samen zijn mijn moeder en ik terug gekeerd naar Rumah Kahanan, Kalimulya en Prita's familie in Depok. De anderen hebben hun vakantie voortgezet op Bali.
Mijn moeder en ik hebben nog een avontuurlijk uitstapje gemaakt naar Ancol aan de kust van Jakarta. Wil had er haar eerste avond in Indonesie in 1989 gegeten met de groep en wilde het met mij nog een keer overdoen. Een beetje nostalgie. Het werd een dag vol van verschillende vervoermiddelen:
Omdat er vanuit Kalimulya lastig vervoer te vinden is naar het station zijn we maar per ojek (brommertaxi) gegaan. En met de trein naar Jakarta Kota. Vandaar uit met de taxi naar Ancol. Daar gelopen en een boottochtje gemaakt.
Een ritje met de kabelbaan is er helaas niet meer van gekomen. Een volgende keer maar Wil.

Een boottochtje met Wil tijdens een dagje uit naar Ancol.

Gewoon "naik ojek" de brommertaxi. Helmpje af Wil voor zo'n avontuurlijk vervoermiddel op jouw leeftijd.

Het waren twee heerlijke, rustige weken, samen. Veel gekletst en films gekeken.Wil heeft veel gelezen als Prita en ik aan het werk waren.

Af en toe hebben we een bezoekje gebracht aan Prita's familie waar Prita haar kookkunst met ons deelde.
Een bezoekje aan de schoonheidssalon, een lekkere massage en regelmatig een ommetje in de kampong.

Met de handen vis eten en genieten van Prita's kookkunst

Met Eyang naar de salon, pedicure, manicure en creambath

Het was een hele (vermoeiende :-) ervaring. Zeker voor herhaling vatbaar. Resten mijn oudste zus en neef Job om nog eens op bezoek te komen om te kijken hoe broer en oom leeft, woont en werkt in de Gordel van Smaragd.

Ik heb nog beloofd te vertellen hoe mijn filmavontuur is afgelopen. Het antwoord daarop volgt spoedig.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten